Do kolekcji dołączył nowy kraj.
Urugwaj to państwo w Ameryce Południowej, nad Atlantykiem, graniczące z Argentyną i Brazylią. Stolicą państwa jest Montevideo.
Calle de los Suspitos to ulica położona w zabytkowej części miasta Colonia del Sacramento, w południowo-zachodniej części Urugwaju. Miasto zachowało swoje historyczne centrum wraz z siatką ulic, która dostosowała się do układu terenu. To centrum miasta, zbudowane przez Portugalczyków a później rozbudowane przez Hiszpanów, będące świadectwem czasów kolonialnych, zostało wpisane w 1995 r. jako jedyny obiekt z Urugwaju na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
O uliczce krążą różne opowieści, niestety wszystkie dość ponure.
Jedna z nich mówi, że tutaj zebrano więźniów skazanych na śmierć i pozwolono aby utonęli w falach przypływu. Tu też znajdowały się liczne domy uciech dla żeglarzy, a duchy ofiar morderstw, które były na porządku dziennym, straszą do dziś.
Dwie pocztówki z Senegalu, jakkolwiek nie przywędrowały wprost z tego kraju.
Senegal to państwo w Afryce Zachodniej leżące w jej części najbardziej wysuniętej w kierunku zachodnim, nad Oceanem Atlantyckim. Jego stolicą jest Dakar.
A skrajnym zachodnim punktem Afryki jest znajdujący w Senegalu Półwysep Zielonego Przylądka, od którego nazwę wzięły leżące w odległości 600 km Wyspy Zielonego Przylądka.
Pierwsza
pocztówka została 'wygrzebana' spośród innych właśnie na tych wyspach.
Trochę przyniszczona, bo z dalekiej podróży. Z Senegalu do Cabo Verde, a
potem do Polski.
Na pocztówce miasteczko w regionie Casamance i bębny 'bombolong' - instrument wykonany z pnia drzewa, często używany w Afryce do przekazywania wiadomości na odległość.
Casamance to obszar w południowym Senegalu, leżący pomiędzy Gambią a Gwineą Bissau. Terytorium to posiada znaczące bogactwa naturalne, najlepsze ziemie uprawne i jest zapleczem żywnościowym kraju. Przypuszczalnie dysponuje także złożami ropy naftowej. Wśród wszystkich nienaturalnych granic będących pozostałością kolonializmu w Afryce, granica Senegal-Casamance-Gambia jest jedną z najdziwniejszych, co widać na powyższej mapce. Fizyczna izolacja od reszty kraju, różnice historyczne, etniczne i religijne są przyczyną poważnych konfliktów na tym obszarze.
I druga pocztówka - ta przybyła z Kanady.
To chłopiec z plemienia Bassari podczas obrzędu inicjacji, czyli
przejścia młodych chłopców w dorosłość. Uroczystość ta najczęściej obywa się to między 15-ym a 20-tym rokiem życia.
Bassari to grupa etniczna zamieszkująca m.in. południowo-wschodnią część Senegalu, tzw. kraj Bassari.
Obszar Bassari został wpisany na Listę UNESCO w 2012 r. ze
względu na umiejętność wykorzystania trudnych warunków naturalnych przez
miejscową ludność, która pomimo ograniczeń środowiskowych pielęgnuje tradycyjne praktyki rolniczo-kulturowe.
Dzisiaj nie zawędrowałam zbyt daleko :)
Wieliczka to miasto powiatowe w województwie małopolskim, niedaleko Krakowa. W zasadzie można powiedzieć, że są to już przedmieścia Krakowa.
Miasto znane jest z unikatowej w skali świata kopalni soli, którą odwiedza ponad 1 mln turystów rocznie.
Pierwsze
odkryte tu ślady warzelnictwa pochodzą z IX wieku. Powstawały wtedy
pierwsze warzelnie soli, czerpiące solankę ze źródeł. Miejscowość
rozwijała się od XIII w. jako ośrodek wydobywczy, kiedy to rozpoczęto
eksploatację pokładów soli kamiennej.
Kopalnia rozciąga się na 9 poziomach i charakterystyczna dla niej jest sieć podziemnych korytarzy /liczy 360 km chodników/ z licznymi komorami wykutymi w soli, grotami, podziemnymi jeziorami i szybami górniczymi.
Znajdują się tutaj wyrzeźbione w soli ołtarze, posągi i inne solne rzeźby, także konstrukcje ciesielskie. Wszystko to pozwala cofnąć się ku przeszłości i wyobrazić sobie jak kiedyś kopalnia funkcjonowała.
Kopalnia soli 'Wieliczka' jest jednym z najstarszych zakładów górniczych Europy. W 1978 kopalnia została wpisana przez UNESCO na pierwszą listę światowego dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego.
Santo Antao to najbardziej na zachód wysunięta wyspa w archipelagu Wysp Zielonego Przylądka /mapka TU/. Druga pod względem powierzchni /ok. 800 km2/ i trzecia pod względem ludności /nieco ponad 40 tys. mieszkańców/. Najbardziej górzysta, a jednocześnie najbardziej rolnicza wyspa Cabo Verde. I uchodzi za najpiękniejszą. Zawdzięcza to przede wszystkim zróżnicowanemu krajobrazowi, wysokim wulkanicznym szczytom dochodzącym do 2000 m wysokości, głębokim dolinom porośniętych tropikalną roślinnością. Uroku tym pejzażom dodają wioski przyklejone do górskich zboczy, drogi wijące się serpentynami i strome, urwiste ściany schodzące wprost do oceanu.
To tylko kilka pocztówek jakie posiadam z tej wyspy.
Kolejny nowy kraj. Kraj europejski, ale nie miałam z niego pocztówki - to pierwsza kartka z Portugalii. Może dlatego, że to najbardziej na zachód wysunięte państwo Europy :), leży w południowo-zachodniej części Półwyspu Iberyjskiego. Dodatkowo w skład Portugalii wchodzi szereg wysp położonych na Oceanie Atlantyckim, w tym Archipelag Azorski i Madera.
Przebyła 2394 km w ciągu 11 dni.
Douro to region winiarski w północno-wschodniej Portugalii, nad rzeką Duero. Wino produkuje się tutaj od ok. 2000 lat, od czasów rzymskich. Tradycyjnie uprawia się tutaj winogrona z przeznaczeniem do produkcji wina porto.
W 2001 region został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO jako świadectwo krajobrazu przekształconego przez człowieka i podporządkowanego uprawie winorośli i produkcji wina.
