Krasnoludki są na świecie

A gdzie? We Wrocławiu.
Na temat tego, skąd krasnale wzięły się we Wrocławiu jest kilka teorii, ale prawdę znają chyba tylko same krasnale. Jedne sięgają czasów historycznych, inne są całkiem współczesne.
Najbardziej popularna głosi, że pierwsze krasnale pojawiły się we Wrocławiu dopiero w latach osiemdziesiątych XX wieku. Wtedy to na murach zaczęły pojawiać się malunki z podobizną krasnala, uśmiechniętego skrzata w pomarańczowej czapce, z kwiatkiem w ręce. Malunki te były dziełem ruchu znanego jako Pomarańczowa Alternatywa, który przy pomocy humoru i krasnoludków ośmieszał absurdy tamtych czasów. 

Pierwsze figurki krasnali pojawiły się we Wrocławiu w 2005 roku, i rocznie przybywa kilkadziesiąt małych rzeźb. Obecnie jest ich ponad trzysta. Z tego wynika, że moja pocztówkowa kolekcja krasnali jest bardzo skromna. Ale mam nadzieję na jej powiększenie.
 

Polskie UNESCO

Kiedyś obiecałam, że pokażę pocztówkę z polskimi obiektami znajdującymi się na liście UNESCO. Pewnie wiele osób ją widziało lub posiada ją nawet w swoich zbiorach. Można ją było kupić, o ile dobrze pamiętam, w Postcrossing-Store, ale już dość dawno tam jej nie widziałam.

Pocztówka przedstawia trzynaście polskich obiektów na liście UNESCO, chociaż obecnie jest ich czternaście. Uwzględniając jednak, że niektóre obejmują praktycznie całe historyczne obszary z wieloma zabytkami, to jest ich znacznie, znacznie więcej.

Jaś i Małgosia

Trochę dla ochłody. Wrocław w zimowej scenerii.

Te dwie kamieniczki przy kościele św. Elżbiety, w narożniku wrocławskiego rynku, są przez mieszkańców pieszczotliwie nazywane Jasiem i Małgosią. W sąsiedztwie strzelistego kościoła wąziutkie kamieniczki rzeczywiście kojarzyć się mogą z zagubionymi w mrocznym lesie dziećmi. Zwłaszcza, że wyglądają, jakby trzymały się za ręce - pomiędzy nimi rozciąga się brama.
Wybudowano je najprawdopodobniej w XV wieku, stanowiły wówczas część liczniejszej grupy domów. Między kamieniczkami, pod arkadą, znajdowało się wejście na zlikwidowany w XVIII wieku cmentarz, o czym przypomina napis na szczycie bramy Mors Ianua Vitae – Śmierć bramą życia.
Mimo, że budowle nazywają się tak niewinnie, to kryją mroczną historię.  Między kamieniczkami a drzwiami kościoła św. Elżbiety zostało pochowanych 21 czeladników, którzy nie wykonali poleceń swoich mistrzów. Oprócz śmierci spotkało ich ogromne poniżenie. Pogrzebano ich pod płytami chodnika, a ich ciała przez wieki miały być deptane przez wchodzących do kościoła ludzi.
Mimo wszystko, kamieniczki wyglądają pięknie.

Tomaszu, dziękuję :)

Pocztówki z blogowej 'wymianki'

Dzięki blogowej wymianie pocztówek moja kolekcja wzbogaciła się o kilka ciekawych widokówek. 
Niektóre z tych miejsc kiedyś odwiedziłam, inne poznałam dzięki tym pocztówkom.

Pocztówka z Wrocławia od Katte K.
Na pocztówce - Hala Stulecia /Hala Ludowa/ w ciekawym ujęciu, lustrzanym odbiciu w wodzie. To hala widowiskowo-sportowa wzniesiona w latach 1911–1913, w stylu ekspresjonistycznym.
Zbudowana na planie koła, Hala mieści ogromną cylindryczną widownię na około 6000 osób. Wznosząca się na wysokość 23 metrów kopuła zwieńczona jest latarnią ze stali i szkła.
Hala i jej okolice są bardzo licznie odwiedzane przez wrocławian i turystów.
W 2006 roku hala została uznana za obiekt światowego dziedzictwa UNESCO.

Pocztówka od Filologa - Bielsk Podlaski.
To miasto powiatowe w województwie podlaskim, położone ok. 50 km. na południe od Białegostoku. 
Miasto o bogatej historii - prawdopodobnie już w XII wieku na terenie Bielska został przez książąt kijowskich założony  gród.
Na zdjęciu barokowy ratusz pochodzący z XVIII wieku. Jak pisze Filolog, w tym miejscu kręcono sceny z filmu 'Znachor' o czym przypomina tablica na jednym z budynków.

Serdecznie dziękuję. Wkrótce pokażę pozostałe pocztówki.