Kto następny ?

Czterdziestu czterech prezydentów Stanów Zjednoczonych, poczynając od Georga Washingtona.
I ten obecny, którego kadencja dobiega końca, Barack Obama. Kto będzie kolejnym przywódcą USA?
A może to będzie kobieta?

 

'Rare countries'

Dwie pocztówki z tzw.'rzadkich krajów', rzadko pojawiających się w obiegu postcrossingowym, trudne do zdobycia. Trudne też dlatego,że pocztówek z Polski wszyscy mają pod dostatkiem i nie zawsze chcą się umówić na swap.

Sudan

 Uczniowie szkoły koranicznej w Sudanie

Bangladesz

 Chłopiec z flagą Bangladeszu

Afghan girl

Zdjęcie tej pięknej dziewczyny ukazało się na okładce National Geographic w 1985 roku. Zostało ono wykonane w pakistańskim obozie dla uchodźców przez słynnego fotografa Steve’a McCurry’ego.

To Szarbat Gula, która w chwili wykonania zdjęcia miała ok. 12 lat. Do roku 2002 jej tożsamość była nieznana i przez lata nazywano ją 'afgańską dziewczyną'. Fotografia jest porównywana do obrazu Mony Lisy Leonarda da Vinci, a czasem bywa nazywana nawet 'afgańską Mona Lisą'.

Dziewczyna z Afganistanu, zdjęcie wykonane w Pakistanie a pocztówka wysłana z Malezji. Jak ją zakwalifikować? Wrzucam do 'Afganistanu'

Boskie Buenos

Buenos Aires czyli z hiszpańskiego Pomyślne Wiatry.
I ma to swoje uzasadnienie bo Buenos Aires jest pod wpływem wiejących tu wiatrów - el pampero i la sudestada. Pierwszy wieje z południa, jest chłodny, występuje od czerwca do października. Zwykle wieje od kilku godzin do kilku dni. Niesie duże ilości pyłu. W rejonie Buenos Aires pojawia się średnio w roku 12 razy. Często zaczyna się od burzy, po której następuje podmuch zimnego i suchego powietrza. Sudestada wieje z południowego wschodu, zwykle wiosną i jesienią. Jest wiatrem silnym, niosącym wilgotne powietrze.

Buenos Aires to stolica Argentyny, a Argentyna to światowa stolica tanga. Pierwowzorem tanga były hiszpańskie tańce habanera i flamenco, przeszczepione do Ameryki Południowej. Prymitywna forma tanga pojawiła się w Argentynie już w I połowie XVIII wieku. Tango argentyńskie przywędrowało do Europy na początku XX wieku gdzie wkrótce zyskało olbrzymią popularność jako taniec towarzyski, jakkolwiek początkowo uważano go za taniec wysoce nieprzyzwoity.

Trzeba przyznać, że ta tańcząca para bardzo ożywia pocztówkę. W tle jeden z najsłynniejszych teatrów Ameryki Płd. - pochodzący z końca XIX wieku Teatr Colon czyli Teatr Kolumba.

Afrykańska egzotyka

Pocztówka przywędrowała z daleka, z RPA,  i jest dość egzotyczna.
Przedstawia sceny z życia plemion afrykańskich.

Jak większość krajów afrykańskich, tak i w RPA struktura etniczna jest dość zróżnicowana co wiąże się z występowaniem tu różnych plemion.
 
Najliczniejszą grupę stanowią tu Zulusi. Inne plemiona zamieszkujące RPA to Soto, Kosa oraz Tswana. Ważną grupę stanowią również Afrykanerzy /Burowie/, którzy są potomkami holenderskich osadników i ludności rodzimej. Poza tym mieszkają tu także Anglicy oraz ludność pochodzenia azjatyckiego.

Główną religią, skupiającą największą liczbę wyznawców jest chrześcijaństwo. Na drugim miejscu plasują się religie rodzime . Niewielki odsetek stanowią także hindusi oraz muzułmanie.

Maiko girl

Pocztówka typowa dla kultury japońskiej i z Japonii właśnie przywędrowała.
(8683 km / 12 dni)

Przedstawia Maiko czyli uczennicę na gejszę.
Podczas bycia Maiko dziewczyna przechodzi kilka etapów kształcenia się. Jej ubiór, fryzura i makijaż są ściśle określone i zależne od okoliczności i doświadczenia.  O tym, że jest bardziej doświadczoną Maiko, świadczy mniejsza liczba ozdób we włosach, kimono z mniejszą liczbą wzorów /znajdujących się coraz niżej/, sposób wiązania ozdobnej szarfy, a także przewaga koloru białego nad czerwonym na kołnierzyku.

Liechtenstein

Pierwsza pocztówka z Liechtensteinu.
Ma wszystka co lubię, i piękny widoczek, i nawiązanie do tradycji kraju. 

Księstwo Liechtensteinu to małe górskie państwo leżące pomiędzy Austrią i Szwajcarią. Główną rzeką jest Ren, a stolicą Vaduz. Cała granica zachodnia państwa przebiega wzdłuż biegu Renu, wschodnia zaś wyznaczana jest przez łańcuchy alpejskie. Jego powierzchnia liczy zaledwie 160 km2 i mieszka tu ok. 35 tys. mieszkańców.
Nazwa państwa pochodzi od nazwiska rodu książęcego Liechtenstein, który na przełomie XVII i XVII wieku zakupił tereny dzisiejszego księstwa.

Na pocztówce - jeden  z najcenniejszych zabytków Vaduz, górujący nad miastem na wysokiej skale  zamek warowny. Twierdza ta w swojej obecnej formie powstała w XVI wieku i po dziś dzień pełni funkcję siedziby rodowej Książąt Liechtenstein. Ze względu na to, że cały czas na zamku zamieszkuje rodzina książęca jego wnętrza nie są udostępnione dla zwiedzających.
Poniżej -tradycyjne stroje.

Howgh !

Pocztówek z Ameryki dalszy ciąg.

Dzisiaj nie będzie pięknych krajobrazów czy ciekawych budowli, a pocztówki przedstawiające Indian - rdzenną ludność zamieszkującą obie Ameryki.
To jedna z najliczniejszych i najbardziej zróżnicowanych grup ludności tubylczej. Istnieje wiele plemion, które różnią się między sobą tradycjami czy stopniem rozwoju. Swoją nazwę Indianie zawdzięczają Krzysztofowi Kolumbowi, któremu pomyliły się kontynenty i myślał, że dotarł do Indii. Na cześć swego odkrycia nazwał tubylców Indianami.
W tradycyjnej antropologii zaliczani są do rasy żółtej, chociaż nie wiem dlaczego utarło się, przynajmniej w popularnej literaturze, że to rasa czerwona.

Dwa pokolenia Indian - USA, stan Arizona

Długie szyje

Północną Tajlandię zamieszkuje jedno z ciekawszych plemion, rozsławione przez publikacje i programy telewizyjne na całym świecie. Chociaż wiele osób o nim słyszało, to nie wszyscy wiedzą jak ta grupa etniczna nazywa się. Zwyczajowo określa się je jako 'długie szyje’, 'żyrafy’ lub 'smoczyce’.

To plemię Karen. Kobiety z tego plemienia swoją popularną nazwę zawdzięczają specjalnym obręczom, które noszą wokół szyi. Obręcze zakłada się już kilkuletnim dziewczynkom, aby przyzwyczaić je do ich noszenia. Dorosłe kobiety zakładają aż do 25-ciu obręczy jednocześnie, które mogą ważyć nawet ponad pięć kilogramów.

Wymienić można dwie, które chyba najczęściej są powtarzane. Powodem, dla których kobiety Karen noszą obręcze, jest zapobiegnięcie śmierci w przypadku ataku przez tygrysa. Wedle tej legendy, atakujące tygrysy zawsze rzucały się do szyi swojej ofiary przegryzając ją. Stalowe obręcze miały więc być na tyle silne i wytrzymałe, aby powstrzymać kły bestii.
Druga legenda ma związek z mieszkańcami innych wiosek. Mężowie z plemienia Karen w obawie, że ich żonami mogą zainteresować się inni mężczyźni, nakazali swoim kobietom nosić obręcze, ponieważ wyglądały w nich bardzo nieatrakcyjnie. Ta nieatrakcyjność chroniła je przed licznymi spojrzeniami męskich oczów i zapobiegała jakimkolwiek aktom zdrady bądź gwałtu.

Istnieje wiele legend uzasadniających ten zwyczaj. Chyba najczęściej są powtarzane te dwie. Jedna z nich pochodzi z czasów, gdy koło wiosek kręciły się tygrysy i obręcze miały chronić przed śmiercią w przypadku ataku. Wedle tej legendy, atakujące tygrysy zawsze rzucały się do szyi swojej ofiary przegryzając ją. Stalowe obręcze miały więc być na tyle silne i wytrzymałe, aby powstrzymać kły zwierzęcia.
Druga legenda ma związek z mieszkańcami innych wiosek. Mężowie z plemienia Karen w obawie, że ich żonami mogą zainteresować się inni mężczyźni, nakazali swoim kobietom nosić obręcze, ponieważ wyglądały w nich bardzo nieatrakcyjnie. Ta nieatrakcyjność chroniła je przed licznymi spojrzeniami obcych mężczyzn.

Dzisiaj te kobiety są swoistą atrakcją... dla turystów. Z pozowania do zdjęć można utrzymać rodzinę.

Senegal

Dwie pocztówki z Senegalu, jakkolwiek nie przywędrowały wprost z tego kraju.
 
Senegal to państwo w Afryce Zachodniej leżące w jej części najbardziej wysuniętej w kierunku zachodnim, nad Oceanem Atlantyckim. Jego stolicą jest Dakar.
A skrajnym zachodnim punktem Afryki jest znajdujący w Senegalu Półwysep Zielonego Przylądka, od którego nazwę wzięły leżące w odległości 600 km Wyspy Zielonego Przylądka.
 


Pierwsza pocztówka została 'wygrzebana' spośród innych właśnie na tych wyspach. Trochę przyniszczona, bo z dalekiej podróży. Z Senegalu do Cabo Verde, a potem do Polski.

Na pocztówce miasteczko w regionie Casamance i bębny 'bombolong' - instrument wykonany z pnia drzewa, często używany w Afryce do przekazywania wiadomości na odległość.
Casamance to obszar w południowym Senegalu, leżący pomiędzy Gambią a Gwineą Bissau. Terytorium to posiada znaczące bogactwa naturalne, najlepsze ziemie uprawne i jest zapleczem żywnościowym kraju. Przypuszczalnie dysponuje także złożami ropy naftowej. Wśród wszystkich nienaturalnych granic będących pozostałością kolonializmu w Afryce, granica Senegal-Casamance-Gambia jest jedną z najdziwniejszych, co widać na powyższej mapce. Fizyczna izolacja od reszty kraju, różnice historyczne, etniczne i religijne są przyczyną poważnych konfliktów na tym obszarze.

I druga pocztówka - ta przybyła z Kanady.

To chłopiec z plemienia Bassari podczas obrzędu  inicjacji, czyli przejścia młodych chłopców w dorosłość. Uroczystość ta najczęściej obywa się to między 15-ym a 20-tym rokiem życia.
Bassari to grupa etniczna zamieszkująca m.in. południowo-wschodnią część Senegalu, tzw. kraj Bassari.

Obszar Bassari został wpisany na Listę UNESCO w 2012 r. ze względu na umiejętność wykorzystania trudnych warunków naturalnych przez miejscową ludność, która pomimo ograniczeń środowiskowych pielęgnuje tradycyjne praktyki rolniczo-kulturowe.

W szkocką kratkę

Dzisiaj będą pocztówki z panami w spódnicach czyli Szkoci w swoich tradycyjnych strojach.
A swoją drogą ciekawe co o tym sądzą przeciwnicy gender  :)




























Narodowy strój szkocki to kilt. Jest to spódnica zrobiona z tartanu, czyli wełnianego materiału w kraciasty wzór. Kilt szyje się z pasa materiału o bardzo dużej szerokości, plisując go i składając na fason spódnicy kopertowej. Każdy ze szkockich klanów posiada własny wzór tartanu. Istnieje oficjalny spis obowiązujących szkockich wzorów – Register of Scottish Tartans. Kilt jest strojem odświętnym, zakładanym na święta i uroczystości rodzinne.
 
Mężczyźni mogą dodatkowo do kiltu nosić sporran − skórzaną lub futrzaną torebkę przyczepioną do paska na biodrach. Na kilcie często można spotkać broszę z symbolem klanu. Jest ona wpinana w dolny prawy róg i służy jako obciążnik lub element spinający przód z tyłem, zabezpieczając przed... podwiewaniem przedniej części kiltu.
Strój dopełniają charakterystyczne buty z półotwartą cholewą, czasami są to też kierpce, różnokolorowe skarpety, ozdobny sznurek znajdujący się pod wywinięciem skarpet

Pierwsze wzmianki o kilcie pochodzą z XVI stulecia. Według opisu, ówczesny szkocki strój składał się z długiej lnianej koszuli, krótkiej kurteczki oraz wełnianego pledu.  Ta koszula zanikła dopiero pod koniec XVI w. Na jej miejsce pojawił się wielki pled, mający prawie 2 metry szerokości i od 4 do 6 metrów długości. Żeby go założyć, Szkot musiał położyć pled na ziemi, specjalnie go zwinąć i zmarszczyć, a następnie, kładąc się na nim, owijał go sobie wokół ciała, przypinając skórzanym pasem. Na to wkładał kurtkę, a koniec pledu zarzucał na lewe ramię i spinał broszą. Tę postać kiltu określa się mianem the great kilt – wielki kilt. Później pojawiła się skromniejsza forma, small kilt − mały kilt, będąca dolną częścią wielkiego kiltu czyli obecna spódniczka.

O Szkotach jest mnóstwo żartów. Dotyczą także spódniczek.  Dlaczego Szkoci noszą spódniczki? Żeby nie płoszyć owiec odgłosem otwieranego zamka błyskawicznego.

Pocztówki od Toma. Serdecznie dziękuję :)

Kanada

Nie wiem co bardziej podziwiać na tej pocztówce, czy tego przystojniaka, czy towarzyszące mu okoliczności przyrody.
Ten 'przystojniak' reprezentuje Kanadyjską Królewską Policję Konną. Policja konna została powołana do służby w roku 1873 aby zaprowadzić porządek i przygotować teren dla osadników w nowo zajętych przez Kanadę terytoriach północno-zachodnich. Była zalążkiem współczesnej Kanadyjskiej Królewskiej Policji Konnej istniejącej od 1920 roku. KKPK to nowoczesna policja federalna. W przeciwieństwie jednak do swoich odpowiedników w innych krajach /np. FBI w USA/ zajmuje się również utrzymaniem porządku jako normalna policja w prowincjach.
Najbardziej charakterystycznym wyróżnikiem Kanadyjskiej Królewskiej Policji Konnej jest jej mundur galowy składający się z czerwonej kurtki, czarnych spodni, wysokich butów i kapelusza z płaskim rondem.

W tle widoczne są Canadian Rockies, pasmo w Górach Skalistych, leżące w całości na terytorium Kanady. To jedna z siedmiu głównych części tego łańcucha. Najwyższy szczyt to Mount Robson liczący prawie 4000 metrów, zarazem najwyższy szczyt Gór Skalistych w Kanadzie.

Strój bawarski

Strój bawarski każdy skojarzy bez zastanowienia.
Żeński stój bawarski to inaczej Dirndl, składa się z bluzki, spódnicy, fartucha i gorsetu. Sposób w jaki zawiązany jest sam fartuch zawiera informację na temat tego czy właścicielka jest panną, mężatką czy może wdową.
Na bawarski strój męski, Tracht, składają się skórzane krótkie spodnie z szelkami, naciągnięte podkolanówki oraz kapelusz z piórkiem.

Te ludowe stroje /na pocztówce w wersji 'młodzieżowej'/ noszone w południowych Niemczech i Austrii, oparte są o historyczny ubiór chłopów zamieszkujących Alpy.
Dzisiaj są zakładane na specjalne okazje i wydarzenia. Dziewczyny ubrane w ten strój zobaczyć można między innymi na popularnym festiwalu Oktoberfest w Monachium.

Royal Family

Brytyjska rodzina królewska to grupa osób, których łączą bezpośrednie relacje rodzinne z monarchą brytyjskim.
Nie ma żadnych prawnych uregulowań co do przynależności do rodziny królewskiej, dlatego można spotkać się z różnymi listami osób, uważanych za jej członków.
Panuje niepisana zasada, że do rodziny królewskiej zalicza się:
- monarchę brytyjskiego /król lub królowa/, jego małżonkę/małżonka, owdowiałych małżonków poprzednich monarchów
- dzieci monarchy oraz wnuki monarchy w linii męskiej
- małżonki i owdowiałe małżonki synów monarchy oraz wnuków monarchy w linii męskiej

Dzisiaj kilka pocztówek ze zdjęciami brytyjskiej rodziny królewskiej.

Elżbieta II - Królowa Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz 15 innych państw,  które razem z Wielką Brytanią mają status tzw. Commonwealth realm /Królestwa wspólnotowego/.