O Jeju

Ojeju jak dawno nic nie napisałam. Ponad pół roku. I trudno wytłumaczyć dlaczego. Czy to brak czasu, czy nadmiar pocztówek,  których i tak wszystkich nie da się pokazać. A może i chwilowe zmęczenie tym hobby. Ale powoli wracam.
Dzisiaj będzie o ...Jeju. O Jeju, które wymawia się Czedżu. Jeju to  największa wyspa Korei Południowej a jednocześnie najmniejsza z jej prowincji. Wyspa położona jest w Cieśninie Koreańskiej, na południowy zachód od wybrzeża Korei. Jest pochodzenia wulkanicznego, a główny wulkan Halla-san, o wysokości 1950 m n.p.m.,  jest też najwyższym szczytem całej Korei Południowej.
Wyspa trafiła na listę światowego dziedzictwa UNESCO   jako wyjątkowy rezerwat przyrody. Ale także ze względu na swoje dziedzictwo kulturalne i niezwykłą budowę geologiczną. Ze względu na izolację wyspy przez wieki, tutejsza ludność rozwinęła swoją odrębną od koreańskiej kulturę.

 

Więcej pocztówek z Korei TU

Republika Korei

Istniejące na Półwyspie Koreańskim państwo Korei, zamieszkałe przez jednolitą etnicznie grupę ludności, zastało po II wojnie światowej podzielone na dwa państwa - Republikę Korei /Korea Południowa/ i Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną /Korea Północna/.
Granica między tymi państwami przebiegała dokładnie przez równoleżnik 38°, jednak potem uległa zmianie.

Pocztówki są oczywiście z Korei Płd.

Rok 1952 - dzieci koreańskie sfotografowane w okolicach Busan na południu Korei. Dzisiaj Busan /Pusan/ to największy port i drugie co do wielkości /po Seulu/ miasto Korei Płd.

Pawilon Yeon Jeong /Aeryenjeong/ jest jednym z elementów architektonicznych w ogrodzie pałacowym zespołu Ch'angdokkun /Changdeokgung/ zbudowanym w XV wieku na polecenie cesarza T'aejon. Pawilon powstał w XVII wieku i początkowo był zlokalizowany na wysepce na środku stawu, w późniejszym okresie przeniesiono go na brzeg. Jego nazwa nawiązuje do kwiatu lotosu, a kolejni władcy często tu przebywali aby zrelaksować się i w spokoju rozważać sprawy państwowe.

Zespół pałacowy wpisany jest na listę światowego dziedzictwa UNESCO.